-
HÜZÜNLÜ LİMANLAR
Sert bir poyraz var bugün Buram buram hüzün kokan limanda. Rastladığı tüm çehreler üzgün . Geçen her dakika can yakmakta. Tanık oluyor yolculara ve uğurlayanlara . Zaman, aleyhlerine işliyor belli ki . Her biri dalıyor ayrı düşüncelere. Zaten başka türlüsü mümkün mü ki ? Etrafa yayılıyor sanki bu hüzün Gemiler ve limanlar bile elemli. Maviliği soluyor gökyüzünün Bulutlar gözyaşı döküyor bir hayli . Anılar geçiyor buğulu gözlerin önünden Daha fazla kendilerini tutamıyor gözyaşları . Dökülüyorlar bir bir daha vakit varken Dayanamayıp eşlik ediyor güz yağmurları. Nilay Yıldızlı Mart 2023
-
Kaçırılmış Bir Mevsim
Epey uzun bir zaman geçmişti son şiirimin üzerinden Dünya da bir tuhaftı son zamanlarında Sonra ben, yeni bir güne uyanmanın ayırdında değildim. Ne yapılırdı başka Hani kuş seslerinden, ve düğününe gecikmiş lalelerden bahsetmekle, Ne yeni bir yıldız doğardı yörüngesine sığındığın Ne de eskitilmiş mevsimlere bir yenisi gelirdi. Bilirdim. Ve hani kapıyı nostaljiye açmanın da, Şifasına mukabil bir bedeli vardı. Ve sonra koca bir yılın yalnız mayısını sevmek de Yarenine sadık bir kalp için gamdan başka neydi? Eğer öyleyseydi mesele -Evet, öyleyseydi- Yalnızca savrulmalar kurtarırdı hayatımızı. Ya da eğer ki hayat Vakti zamanı gelince Yaprak yaprak boyun bükücek…
-
Biliyorum
Ayrılık gerçeği düşünce usa, Gözünün önüne gelir Geçmişteki yara. Gözlerim yolda kalmış beklerken seni Kar sessizliği düşmüş içime. Bekle demiştin Gelmedin, Henüz. Ama hala bekliyorum, Biliyorum çünkü Biliyorum… Madem Şubat da bitti, Kapıdan baktıran Mart değil de Sen olsan hani! Aklımda fikrimde sen olan memlekette, Hala bekliyorum. Biliyorum çünkü Biliyorum… Çok mu zordu ardındakileri emanet edip, Haber ederek gitmek. Şekerpare ve ben Bekliyoruz hâlâ Gelmedin. İkimize birden bak neler ettin. Demiştin ya, Son sözü daima Kader söyler. Beklemiyorum artık, Biliyorum çünkü, Biliyorum gelmeyeceksin. Gün gelir Devrilir çınar, Ve bir sela, Bekle beni, Sen gelmedin Ben geliyorum sana. …
-
MAĞARA II
Mağaramdayım. Yüküm ağır. Yaşamak bu. Öyle hafife alınacak şey değil. Milyarlarca nefes var her saniyemde.Nefesimde bütün bir dünyanın nefesi var.Kolay değil. Bazen boğulacak gibi oluyorum. Bazen kaçmaya yer bulamıyorum. Ne çare? Birtakvimim bile yok artık. Unutuyorum tüm randevuları. Akrep ve yelkovanın peşinde koşuyorum.Yorgun muyum sadece?Neden dumanlı oluyor ben uyurken gökyüzü? Neden artık kafamı yastığa koyar koymazuykuya dalıyorum? Neden sağ yanıma uzanınca aklımdan geçen bir isim yok?Kolay değil, en basitine talibiz yaşamakların. Bu kanat hangi yükü kaldıracak? Uçmak birsoyluluk belirtisi. Yürümekse atalet, böyle kanatların varken…Olmasa mı yoksa hiç kanatlarımız? Kanadı olup da uçamamak iş değil madem, hiç kanatlarımızolmasa, deve kuşu gibi…
İstiklal’i Takipte Kalın!
A
İstiklal İnstagram’da
A
İstiklal Dergisi 