-
Biliyorum

Ayrılık gerçeği düşünce usa, Gözünün önüne gelir Geçmişteki yara. Gözlerim yolda kalmış beklerken seni Kar sessizliği düşmüş içime. Bekle demiştin Gelmedin, Henüz. Ama hala bekliyorum, Biliyorum çünkü Biliyorum… Madem Şubat da bitti, Kapıdan baktıran Mart değil de Sen olsan hani! Aklımda fikrimde sen olan memlekette, Hala bekliyorum. Biliyorum çünkü Biliyorum… Çok mu zordu ardındakileri

-
MAĞARA II

Mağaramdayım. Yüküm ağır. Yaşamak bu. Öyle hafife alınacak şey değil. Milyarlarca nefes var her saniyemde.Nefesimde bütün bir dünyanın nefesi var.Kolay değil. Bazen boğulacak gibi oluyorum. Bazen kaçmaya yer bulamıyorum. Ne çare? Birtakvimim bile yok artık. Unutuyorum tüm randevuları. Akrep ve yelkovanın peşinde koşuyorum.Yorgun muyum sadece?Neden dumanlı oluyor ben uyurken gökyüzü? Neden artık kafamı yastığa koyar

-
Eski Çürük Tiyatrolar

Karlı bir gecede koyu gökyüzüyle buluşuyorum yeniden. Boğarcasına üstüme akan zamana kafa tutuyormuş misali yelkovanı kana buluyorum. Boğazımda sözler düğümleniyor. Bir sayfa açılıyor ellerime, bir entari giyinip bastıramadığım yaşlarla yüzümü boyuyorum. Kötü kadını oynuyorum hep, bu sonsuz tiyatro olmayan zamanın derinliklerinde başa sarıyor. Ben yine yerlere kapanıyorum, yaşıyor, sürükleniyor, suçlu bulunuyor ve öldürülüyorum. Öykü hep

-
Sonbahardan Kalanlar

Ansızın gelen bir dürtü bundan tam iki yıl öncesine götürdü beni. Eski bir evin tavan arasında unutulmuş paslı bir sandık misali zihnimin yosun tutmuş kara taşlarında kazılı bir anıya sürükledi; belki bir ses, belki bir renk, belki de bir mevsim… Bu kalem kağıtla çizilmiş, güncelerce tutulmuş net bir hadisedense hissiyat bir nevi. Uzun cam duvarları

