-
Et Parçası
Yaşamaktan öte seninle konuşmak istiyorum Korkuyorum o güzel gözlerinle kalbimi ezmenden Bilmiyorum yıllar sonra bir kalpten ne kalır ki geriye zaten… Belki de beni düşünmeni istiyorum, Hatta ötesi, bizi düşünmeni… Uslanmaz korkularım var benim, muhtemelen çoğu aptalca Psikotik atak geçiren bipolar hastası gibi siniyorum Acizce… Âşık olmaya utanıyorum bazen Kalbimdeki ölü hücreleri canlandırmak için illa aşk mı gerekli? Modern bilim, hücreleri geri getirmekte maharetliydi halbuki… Kalpte canlılık emaresi yoksa insandan geriye ne kalır ki? Filozofluğu bırakalım kenara, bu sorunu çözelim: Kalp olmadan insan işe yarayabilir mi? Modern dünyanın bizlerden istediği aşikâr Aciz, ölü ve kalpsiz ceset sürüsü olmak… Aramızdaki canlılar…
-
HÂMUŞ
Ben konuşma bilmez , dilsizim. Göz pınarlarımdan boşalır kelimelerim. Şarkı bilmez, şiir bilmez, ah bilmez… Daha kaç zehr-i kelama ihtiyaç duyar anlayış tarifeleriniz? Ben konuşma bilmez, dilsizim. Bana mı düştü sonsuzluk rotasına yol alan trenlerce bağırmak ? Bir ben miyim gitmeler ülkesinde durak bilmez hadsiz ? Memleketim… Bezm-i elestten beri … Yurdum ,yerim. Burası benim memleketim, memleketim bende , ben kendimdeyim. Ait değilim dünya denen merhametsizin mecrasına. Memleketimde kelimeler kursak bilmez . Kalpten yollara dökülür sessiz çığlıklar. İnsanlar kadar lakayt değil kaldırımlar. Ben konuşma bilmezler şehrinde talebeyim . Uyanırsam sineme bastırdıklarımdan boğulan kalbimin feryadıyla 4:40 sularında mektebimdeyim, memleketimde Ben beni…
-
Bitmeyen Vedalarıma Dair
Derinlerden bir yaz şarkısı mırıldanılıyor kulaklarıma, tüylerim ürperiyor, soluklarım aksıyor. O tanıdık kadın sesi yeniden kulaklarımı dolduruyor, gözlerimin önünü ise silüetin kaplıyor. Çocukken avuçlarımı kanatırcasına toplayıp kaybettiğim obsidyenleri andırıyor gözlerin. Kalakalıyorum öylece. İçimi kıpırdatan nağmeler yüreğimi dağlar oluyor. Tarih tekerrür ediyor ve ben yine bir yerlerde o değerli taşları kaybediyorum. Gülüşün soluklaşıyor, edilmeyen elvedaların ardından yine ben ve kesikler bırakan şarkılar kalıyor. kaçıncı bilmiyorum31.03.24
-
Her Şeye Rağmen
Her şeye rağmen seni düşünüyorum biliyor musun? Biliyor musun bunun nasıl ızdıraplı bir süreç olduğunu, İnsanın içinde nidalar kopar, bir hinlik vardır elbet… Yaz günleri beni iyi hatırlamıyor, Belki de kış güneşinde bekleyerek O sevecen gözlerinle beni koruman gerek. Seni her gördüğümde kalbime uçuşan kuşlara yuva bezemek… Tek dileğim bundan ibaret. Kuşların terk etmesini kim ister ki? Aynı acıları yaşamaktan çok korkuyorum, Yusuf gibi dipsiz bir kuyuda buluyorum kendimi. Ciğerimde kurulu yaylı enstrüman orkestrası Provasız, organize olmadan bir besteyle uğraşıyor. Bütün mesele hazır olmaktan ibaretmiş… Tıpkı Yusuf’un muktedir olacağı günler gibi Her şeye rağmen seni düşünüyorum Belkıs araya girse de…
İstiklal’i Takipte Kalın!
A
İstiklal İnstagram’da
A
İstiklal Dergisi 