-
NEYİN NESİ
Bir hıçkırık , bir düğüm , bir sızı… Çığlık çığlık , sonsuz bir sükut Günlerden salı , gözler nemli Her zerreme nüfus eden bu hâl de neyin nesi? Bir gün bir kıza ayağa kalkmayı öğrettiler. Önce örselenmeyi , incinmeyi sonra kalkmayı Ardına bile bakmadan , tek bir söz söylemeden, Öylece sinesindekileri bırakıp çekip gitmeyi öğrettiler. Sonra hicranı , alaca hüznü öğrettiler. Kendi gözyaşını silmeyi , yola devam etmeyi Bir dikeni okşamayı , bir serçeyle dertleşmeyi Taşın yumuşaklığını farkedip sarılmayı öğrettiler. Artık solumda taşıdığım kalp değil, buz dağı Yazlar sıcak , kışlar sıcak, ben üşüyorum Ardımdakileri hallice düşünüyorum. Üşüyorum , üşüyorum…
-
Mağara III
Mağara’mdayım. Ne zamandır ki uzaktım mağaramdan. Şimdi yollar beni yeniden dağlara çekti. Maceram boyunca çok kez pusuya düştüm ve şimdi yaralarımı sarmak için maceramdan da feragat ediyorum ve mağarama çekiliyorum. Şimdi bakınca şehir ne kadar da kaybetmiş beni? Bunu mağarama dönüp aylar önce arkamda bıraktığım birkaç parça eşya, bir tomar yazı ve düzinelerce kitapla karşılaşınca anlıyorum. Şu köşedeki sandukanın üzerindeki diş fırçası mesela? En son ne zaman kullanmıştım onu? Ya da lavabo teknesinin üzerindeki küçük ve yer yer sırları dökülmüş, karşısına geçince bakanı değil, bakılanı gösteren ayna? En son ne zaman onun sırlarını aşma gayretinde bulunmuş da o küçücük pencereden…
-
Hatırımdaki Duygular
İnsan kaç yaşında yaşamaya başlar ki düşünmedim hiç, Gene oturmuş karalıyorum bir kâğıdın ucunu Bir yanda hatırımdaki duygular, bir yanda Üsküdar semasında akşam ezanı Ufuk çizgisinin ötesinde bir kız, kuşanmış kılıcını Her ne hikmet özletiyor kendini, trenle bekliyorum gelmesini… Belki de gelmemeli, belki de unutmalı ya da korkmalı Evet, evet ondan ve kılıcından uzak olmalı Üzgünüm, alışamadım ben hatırımdaki duygulara. Eskidi dediler, duygusalsın dediler… Ben de bıraktım inanmayı Yehova’dan ışık bekleyen muhafazakâr misali Kapattım kendimi Bir kelime kaç kurşuna bedeldir söyleyin bana Yasaklanmalı kelimeler bütün insanlığa, bundan sonra Bakışarak anlaşmalı… Dedim ya senin gözlerin, senin bakışın yabancı bana Bakmaya korkuyorum…
-
YALNIZ ÇOCUK
Küçük bir çocuk gördüm,Henüz dördünde beşindeBoncuk zeytin gözleri bir ümidin peşinde.Elinde beyaz bayrak belli ki çok korkuyor,O halini gördükçe insanlığım utanıyor.Hayalini kuruyor belki aydınlık bir sabahın,İnan ki küçüğüm yaşamak senin hakkın!Küçük bir çocuk gördüm,Henüz dördünde beşindeİnsanlığı bekliyor Aksa’nın gölgesinde.
İstiklal’i Takipte Kalın!
A
İstiklal İnstagram’da
A
İstiklal Dergisi 