-
Amfinin Kapısı
İçimde mavi bir hüzün var, yanında bir kalp çarpıntısı Amfinin kapısında bekliyorum. Aklımda birtakım sesler, bilmeden ilerler Kalbimde ne kadar kuş varsa raşeler Ortada hatalar var; benim içimden, benim yüzümden. Kahveciden alınan isimsiz kahveler var, Hatalardan ayılmaya yetmez. Tabiat seninle canlanır ve gülümser İnsanların tabiatı çığlıklarla dolu; onları uyandırmalı… Araya İstanbul yağmuru girdi, bir o
-
Mağara IV
Mağaramdayım. Her cümlede etkenim. Kendimi kaderin akışından başka neye teslim edebilirim? Hangi kapıyı çalabilirim güvenip de, hangi edilgenliğin altında saklanabilirim? Mağaramdayım. Çalacak da çalınacak da kapım yok. Evim doğanın ayası, beni yağmurdan koruyan ufak bir eşikten başka ne isterim? Geçip giden yıllarda aza kanaat etmeyi öğrendim. Lakin güneşi göremediğim bol apartmanlı günlerde unuttum insanın nasıl
-
YILKI
Uçmak istiyorum. Biliyorum dörtnal benim Ve benim terk etme çarkının Tevekkel diş tanesi Belki bozkırın bir tanesi Tutsaklar nefret eder Uslanmaz koşuşumdan Tüm bu hengâme yok oluşumdan Korkarım Yeryüzüne sığmayışımdan Bir sığma çabasının Beni azaltmasından. Uçmak istiyorum Dört mevsim yetmez bana Kanatlarımın altında ölüm, Üstünde sonsuz yaşam Yaşamak düş ile, bulut ile Kusurlu bir melodi,
-
KUYU I
Vurdum kazmayı donuk dünyamın bağrına.Bağır açıldı.Kırıldı elimde kazma.Tırnaklarımla deştim kabuğumun içiniİçinde bir ben kalmadım.İçini doldurdum balçıkla. Kuyu açıldı.Ben oldum düşen de açan daTırnaklarım dolu toprakla,Parmaklarımda gül kurusu kuru kan!Toz içinde saçlarım.Ben,Kuyuda.Kuyunun kendisi.Bir kuyu var dünyayla aramda. içine düşülen, 11.01.24Sena
İstiklal’i Takipte Kalın!
A
İstiklal İnstagram’da
A
İstiklal Dergisi 