​Balkonda duran bir kadın,

Gün boyu yolları bekleyen,

Neyi hayal eder?

Ne kadar direnebilir?

Görünmez zincirlerine hayatın

Acılar içerisinde

Onu balkona hapseden.

​Neyden konuşabiliriz ki seninle?

Şehrin ışıklı yollarından geçerken

beraber,

​Gözlerini alır senin süslü

vitrinler.

Gözüme takılır benimse

En işlek caddede bir başına

​Mendil satan bir oğlan

Paçavralar içerisinde

Umutla bakmakta 

Gelip geçenlere 

Umarsızca geçiyorlar yanından 

Yer bulamıyor kendine

Gözlerinizde bile

Zarif bir elbise gösterirken

sen bana.

O soğuktan kızarmış burnunu,

Siler koluna

​Gün biter ve herkes

dağılır gecenin koynuna.

Kimine soğuk bir karton,

Kimine sıcacık bir yuva.

Hayal kırıklıkları içinde

geçen ömre

Yeniden doğar güneş

Batacağını vadederek