-
Güz Yağmurlarıyla
Yalnız yürürüm dar sokaklarda,Ellerim ceplerimdedir,Ceplerimde henüz yazmadığım şiirler vardır.Bu şiirlerden okurum kendimi akşamın dar yalnızlığında.Adımlarımı büyük atarım, Kendimden kaçarcasına güz yağmurlarına sığınırım.Ve ıslanır saçlarım,Dökülen rahmettir her telinden.Yürürüm akasyalar altındanYürürüm ve yapraklar dökülür ardımdanSarı ölü yapraklar, ak düşmüş saça benzer.Gözlerim hep göklerde gezer, Bulutturlar bu araCan atarlar güz yağmuru yağdırmaya.Ah bir eksik var bu tabloda.Paçalarımda çamur
-
Çocukluğum Beni Terkederken
İnsan anladığında büyüdüğünü, sonbahar gelmiştir artık. Bunu anladım bugün. 10 senedir gitmediğim bir eve gittim. 10 senedir görmediğim bir insana sarıldım. O ev bunca zaman yaşamıştı benden uzakta. Küçük iki katlı şirin bir köy evi. İki küçük oda üst katta, alt katta kiler. Tavanı ahşap, kapıları ahşap, pencereleri ahşap. Daracık bir balkon var. Balkonda bunca
-
Uyku Masalı
Yatağımın soğuk duvar tarafı Ve yazın zalim sıcaklığı… Hadi kapat gözlerini bugüne Ve yelken aç yıldızlı göklere. Çocukluğumun renkli bahçeleri Ve gençliğimin karlı kışları… Bu gece ne var düşümde? Aklım yine şu Billur Köşk de. Çocuk olsam keşke yine: O zaman sığınırdım şekerden sarayıma. Büyümüşüm maalesef: Mecbur kalmışım gri duvarlı apartmana. Korkularım o zamanlar: Canavarlar
-
Bahar Alerjisi
Bu sakin adamın öyküsünü yazmak sanırım yalnızca kağıdımı harflerle kirletmektir. Ama elimde bir kâğıt varsa, bununla başka ne yapılır ki? Ufak bir baş ağrısı, kafa karmaşıklığı ile sanki son kullanma tarihi geçmiş ayakları üstünde zar zor duran bu genç beyefendi düşünmüyordu artık. Daha doğrusu kafasında milyonlarca düşünce polen gibi savrulurken yalnızca içinden hapşırmak geliyor, kendini
İstiklal’i Takipte Kalın!
A
İstiklal İnstagram’da
A
İstiklal Dergisi 