Isıtmaya geldim yüreğimi

Yalınayak kızıl çöle

Ama dokunduğum her şey

Sönmüştü benden önce

 

Değildi kumdan ibaret

Çöl dediğim şey

Kumları zamandı

Yavaşça her şeyi örten

 

Yürüdüm umursamadan

Nereye gittiğini

Kumla yutulan adımlarımın

 

Bir gün yoruldum

Öylece ayakta durdum

Sanırım adımı unuttum

 

Çağıran kimse kalmayınca

İşe yaramıyor isimler

 

Değiştim galiba

Her adımda izimi yutan

Çölün geçici yollarında

 

İçimde büyüyen kuraklığa

Bulamadım tek bir damla

 

Dönüp durdum umutsuzca

Leyla gelin oldu bense

Debelendim aynı kumda

 

Kör dediler bana

Leyla’n çirkin ama ne fayda

 

Gördüğümü anlatamadım

Bazı şeyler görünmez bakınca

Kaybedince görünür

 

Ve ben

Çoktan kaybettiğim bir şeyi

Görmeye devam ediyorum hâlâ.