Ayrılık gerçeği düşünce usa,
Gözünün önüne gelir
Geçmişteki yara.
Gözlerim yolda kalmış beklerken seni
Kar sessizliği düşmüş içime.
Bekle demiştin
Gelmedin,
Henüz.
Ama hala bekliyorum,
Biliyorum çünkü
Biliyorum…
Madem Şubat da bitti,
Kapıdan baktıran Mart değil de
Sen olsan hani!
Aklımda fikrimde sen olan memlekette,
Hala bekliyorum.
Biliyorum çünkü
Biliyorum…
Çok mu zordu ardındakileri emanet edip,
Haber ederek gitmek.
Şekerpare ve ben
Bekliyoruz hâlâ
Gelmedin.
İkimize birden bak neler ettin.
Demiştin ya,
Son sözü daima
Kader söyler.
Beklemiyorum artık,
Biliyorum çünkü,
Biliyorum gelmeyeceksin.
Gün gelir
Devrilir çınar,
Ve bir sela,
Bekle beni,
Sen gelmedin
Ben geliyorum sana.
Sarıyer / İstanbul

Öykü Sıla Kara için bir cevap yazın Cevabı iptal et