Bir insan neyi kaybetse yaşayamaz ? İlk bakışta aklıma o kadar çok şey geliyor ki arasından seçip yazamadım bile belki sevdiği birini belki işini belki … Bu böyle uzar gider.Ama bunlar insanı yaşayamayacak bir hâle sokmaz çünkü hepsine alışabilir insan, zaman bunların acısını unutturur belki ama öyle bir şey vardır ki kaybedince yaşarsınız evet, ama öylesine ona yaşamak denirse.Ümittir kaybedince hayatı hayatsız bırakan şey. Ümidinizi kaybedince unutabilir misiniz ,zamanla geçer mi umitsizligin verdiği acı ? Bana sorarsanız bu imkansız bir şey çünkü ümittir bizi yaşama bağlayan, hayatınızda yolunda gitmeyen şeyler illaki olabilir peki nasıl idare edebilirsiniz bu durumu ?Gelecekte düzeleceğine olan inancınız değil midir sizi rahatlatan şey.Bazen kırılırız bazen bambaşka bir şey öylesine zorlar ki bizi eee n’olacak şimdi derken içinizde bir yerde yeşermeye başlamış ümidiniz size içten içe şunu dedirtebilir: “Ya nasipse olur düzelir bir şekilde.” Sonrasında buna inanmaya başlarsınız bu şekilde iyileşirsiniz ya da iyileşmeye başlarsınız.Peki hadi çıkaralım bu ümidi içimizden ne yapacağız böyle? Dibe bata bata gidecek ve eee ??? Sonunda ne olacak, hadi çıkın bakalım bu berbat durumdan . Maalesef bu pek mümkün değil.İnsanın her ne olursa olsun bir yerlerde yeşerebilen ümitleri olmalı, her şeyi kaybetse bile onları kaybetmemeli.Onlardır o her şeyi kaybettiğini düşündüğü yerde onu tekrar ayağa kaldırabilecek.Ama ne yazık ki günümüz insanlarınin hayatında ümitsizlik öyle bir yer edinmiş ki kendine kime dokunsan artık bitmiş olmaz diyor.Ya neden olmasın demek istiyorum hatta bazen diyorum. Benim hayal dünyasında yaşadığımı düşünenler olabilir bu yüzden ama haklı olan benim.İnsan varken ümit var, dua varken ümit var, çaba varken ümit var ve ümit varsa her şey mümkün.Olmayacak, yapılamayacak hiçbir şey yok . Bilmiyorum, belki de biraz tembelliğin beraberinde getirdiği bir duygudur ümitsizlik. Ben uğraşmak, çabalamak istemiyorum uğraşmayayım zaten olmayacak.Farkedilmeyen şey şu ki olmayacak bir şey varsa o da çabalamadığımız için olmayacak.Yoksa, ” ya zaten olmayacaktı” demek kesinlikle bir kaçıştan başka bir şey değil. İnanmamak ne kadar çok şey kaybettiriyorsa inanmak da o kadar kazandırıyor insana .İnanmak başarmanın yarısıdır denmiş, boşuna değil.Sözün özü ümitvar olmak gerek, yaşamanın gereğidir çünkü umitvar olmak; onsuz yaşamak yaşamak değildir.Siz her koşulda ümit tohumlarını kalbinize bırakıp gayret etmeye bakın.Unutmayın nasip gayrete aşıktır…