Gök kubbesiz sokaklardı düşümde gördüğüm
Mavisi kaybolmuş, karmakarışık
Kuşlar da uçamıyordu artık
Hani kuşlar gökyüzünde uçardı ya
Ne gök vardı ne de yüzü insanların
Tane tane mutluluk satılıyordu az ilerde
Ceplerimi doldurdum son kuruşuma kadar
Ama kâr etmiyordu,
Eriyordu mutluluk gök kubbesiz yerlerde
Yürüdüm biraz, başımı kaldırmaktan çok korkuyordum
Hep önüme baktım, maviyi aradım ama yok
Çalınmış dedikoduları dönüyordu uyuklayan insanlar arasında
Uyursanız çalarlar tabi dedim içimden, uyduğumu unutarak
Üzüldüm kuşların çaresizliğine onların bir suçu yoktu
Ama gök kubbesiz yerdeydi onlar da
Uçamıyorlardı artık ve ben de yorgundum
Fakat mecburdum uyanmaya
Uyursam benim de bir mavim olmayacaktı…