Kendime ulaşmak için yola çıktığımda, bu yolun beni içimde saklı duran bir hakikate götüreceğine inanıyordum. Oysa vardığım yerde, geçmişte tanıdığım hiçbir şey yoktu; ne düşüncelerim bana aitti, ne de hislerim tanıdıktı. Yol boyunca kaybettiklerim mi beni böyle değiştirdi, yoksa hep böyle biri olmaya yazgılı mıydım bilmiyorum, ama aynaya baktığımda gördüğüm kişi artık benden çok uzakta duruyordu.

 

 Başlangıçta her şey çok netti; kim olduğumu biliyor, neyi aradığımın farkındaydım. Ama zamanla, yürüdüğüm yollar ben fark etmeden içimdeki pusulayı bozdu. Her şeyin içime daha çok işlemesi gerekirken, ben kendimden biraz daha uzaklaşır oldum. Bir gün durup geriye baktığımda, başladığım noktanın bile bana yabancı geldiğini fark ettim. Belki de asıl kayboluş, bir yere varamamaktan değil, vardığın yerin artık senin ait olduğun yer olmadığını anlamaktan ibaretti.

 

 Özümü bulmak için çıktığım yolda, fark etmeden kendimi eski benliğimden soymaya başlamışım. Önce küçük şeyler değişti; alışkanlıklarım, kelimelerim, durup düşündüğüm anlar. Sonra bu değişimler derinleşti, o kadar ki, bir gün gözlerimi açtığımda eskiden kim olduğumu bile hatırlamakta zorlandım. Her adımda kendime yaklaşıyorum sanmıştım, ama aslında her adım beni hiç tanımadığım biri yapıyormuş.

 

 İçimde saklı olanı keşfetmek istedim, kendimi anlamak, kendime varmak istedim. Ama ne kadar yol yürüdüysem, kendimden o kadar uzaklaştım. Başlangıçta anlam yüklediğim her şey, zamanla birer gölgeye dönüştü; inançlarım, doğrularım, benimsediğim fikirler bir bir silindi. Şimdi olduğum kişiye baktığımda, onun kim olduğunu bile bilmiyorum. Yola çıktığım kişiyle hiçbir benzerliğim kalmadı, belki de en başından beri kendime ulaşacağımı sanırken, yalnızca kendimden uzaklaşıyordum.

 

 Kendi hakikatime ulaşmak için çıktığım bu yol, zamanla beni benliğimden uzaklaştıran bir labirente dönüştü. Bir noktadan sonra hangi dönüşün beni geriye, hangisinin ileriye götürdüğünü ayırt edemez oldum. Aynaya baktığımda yüzümdeki çizgileri tanıyor, ama içimde konuşan sesi yadırgıyordum. Belki de yol, kendimi bulmaktan çok, var olduğumu sandığım her şeyden sıyrılmam için açılmıştı. Ve ben artık kim olduğumu bilmediğim bu noktada, gerçekte var olup olmadığımı bile sorguluyorum.