Masumiyetin rengi kahverengi imiş

Kâh bir çocuğun nazarında kâh alaca atta

Kurumuş dalda ve yahut ihtiyar bir avuçta

Bir serçenin gözyaşında, kara gözlü suzanda

Sinesinde bihüzün her dem taşıyanda

Gökyüzünü kahveye boyamışlar bir çift uçurtmayla ,

Ne göğün ucu bucağı var ne hayallerin.

Desene hayallerim kâhverengi imiş

Ve gözlerin acı bir kahve rengi imiş

En çok acı mı yoksa kahve mi diye sordum

41 yıl hatırı sayılır acı dediler, ağladım

Yüzündeki nurun, gözündeki acı kahvenin sebebini çok sonradan anladım

41 yıl geçti göçmen kadın, acıyı sildim kahvesi kalsın.

Artık rahmet gözlerinden değil göklerimden yağsın.

Tarih sana bürünen beni, bütün benzerlikleri umut kitabına yazsın.

Desene bu kızın tüm kalpleri sen diye boyadığı kahverengi imiş

En çok da özlemek rengi kahverengi imiş.

Bir de ben eksildikçe sen olmak göçmen kadın..