Yine gitmek geldi içimden.

Bırakıp her şeyi ardımda,

Gidebildigim kadar gitmek geldi .

Başımı kaldırıp bakınca özgürlüğümü hissettiren göğü,

Yürürken üstünde kendimden emin, bana ölmeyi hatırlatan toprağı;

Gölgesinde oturup tefekkür ettiğim ağaçları bırakıp gidesim geldi.

Yine gitmek geldi içimden.

Nefes kesen korkularımı,

Hüzünlenince kalbim damla damla dökülen gözyaşımı,

Bu bozulmuş dünyaya yetemeyişimi bırakıp gidesim geldi.

İnsana insan olduğunu hatırlatan merhametimi,

Kalbimin varlığını hissettiren sevmelerimi,

Ve eğer o olmazsa hiçbir işe yaramadığım duamı Allah’a emanet edip gidesim geldi sessize…