Epey uzun bir zaman geçmişti son şiirimin üzerinden

Dünya da bir tuhaftı son zamanlarında

Sonra ben, yeni bir güne uyanmanın ayırdında değildim.

Ne yapılırdı başka

Hani kuş seslerinden, 

ve düğününe gecikmiş lalelerden bahsetmekle,

Ne yeni bir yıldız doğardı

      yörüngesine sığındığın

Ne de eskitilmiş mevsimlere bir yenisi gelirdi.

Bilirdim.

Ve hani kapıyı nostaljiye açmanın da,

Şifasına mukabil bir bedeli vardı.

Ve sonra koca bir yılın yalnız mayısını sevmek de

Yarenine sadık bir kalp için gamdan başka neydi?

Eğer öyleyseydi mesele

-Evet, öyleyseydi-

Yalnızca savrulmalar kurtarırdı hayatımızı.

Ya da eğer ki hayat

Vakti zamanı gelince

Yaprak yaprak boyun bükücek

           Bir lale bahçesiyse,

Belki saatleri kurmanın da hiç manası yoktu.

Nedendir bilmedim,

Herhalde dedim,

Son şiirimin üzerinden epey zaman geçmişti.

Sonra dün akşam, Sarıyer sahilinde gezerken,

Denize mi yoksa binalara mı daha çok baktığımı,

Ve bir de en son ne zaman çiçek suladığımı 

            bilmiyordum.

Ondandı herhalde.

Hani ben yıllardır sözünü ediyordum lalelerin de

Bir nasip olmamıştı doya doya seyretmek.

Sonra bitmemişti bahar daha.

Belki kaçırılmış bir lale mevsimi vardı.

Belki daha erkendi pencereleri açmak için.

Ama bir umut doğdu içime bir yerden

Kuşlar çok güzel ötüyordu,

Elimde lale yaprakları vardı.

Ben de oturup bir şiir yazdım.

                     

Emirgân Korusu, 28 Nisan 2023